Tijdens het interbellum kende Leiden een kleine kern van revolutionaire socialisten. Zij streden tegen lage lonen, hoge huren en de uitbuiting van Nederlands-Indië. Daarnaast hadden ze felle kritiek op de twee hoofdstromingen binnen de arbeidersbeweging: de gematigde sociaaldemocraten en sektarische communisten. Wie waren deze revolutionairsocialisten, die in Leiden een eigen vakbeweging en partij in de lucht hielden? Wat voor acties voerden zij en hoe reageerden zij op het opkomende fascisme en de oorlogsdreiging? Samen met Bart van der Steen onderzochten twee Leidse studenten, Aela Andrée en Merle Helmus, de activiteiten van deze groep. Tijdens de Leidse Salon presenteren ze voor het eerst hun onderzoeksresultaten.