BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//jEvents 2.0 for Joomla//EN CALSCALE:GREGORIAN METHOD:PUBLISH BEGIN:VTIMEZONE TZID:Europe/Amsterdam BEGIN:STANDARD DTSTART:20241027T020000 RDATE:20250330T030000 TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:Europe/Amsterdam CET END:STANDARD BEGIN:STANDARD DTSTART:20251026T020000 RDATE:20260329T030000 TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:Europe/Amsterdam CET END:STANDARD BEGIN:STANDARD DTSTART:20261025T020000 RDATE:20270328T030000 TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:Europe/Amsterdam CET END:STANDARD BEGIN:STANDARD DTSTART:20271031T020000 RDATE:20280326T030000 TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:Europe/Amsterdam CET END:STANDARD BEGIN:STANDARD DTSTART:20281029T020000 RDATE:20290325T030000 TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:Europe/Amsterdam CET END:STANDARD BEGIN:STANDARD DTSTART:20291028T020000 RDATE:20300331T030000 TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:Europe/Amsterdam CET END:STANDARD BEGIN:STANDARD DTSTART:20301027T020000 RDATE:20310330T030000 TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:Europe/Amsterdam CET END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT DTSTART:20240911T200000 RDATE:20241027T020000 TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:Europe/Amsterdam CEST END:DAYLIGHT BEGIN:DAYLIGHT DTSTART:20250330T030000 RDATE:20251026T020000 TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:Europe/Amsterdam CEST END:DAYLIGHT BEGIN:DAYLIGHT DTSTART:20260329T030000 RDATE:20261025T020000 TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:Europe/Amsterdam CEST END:DAYLIGHT BEGIN:DAYLIGHT DTSTART:20270328T030000 RDATE:20271031T020000 TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:Europe/Amsterdam CEST END:DAYLIGHT BEGIN:DAYLIGHT DTSTART:20280326T030000 RDATE:20281029T020000 TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:Europe/Amsterdam CEST END:DAYLIGHT BEGIN:DAYLIGHT DTSTART:20290325T030000 RDATE:20291028T020000 TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:Europe/Amsterdam CEST END:DAYLIGHT BEGIN:DAYLIGHT DTSTART:20300331T030000 RDATE:20301027T020000 TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:Europe/Amsterdam CEST END:DAYLIGHT END:VTIMEZONE BEGIN:VEVENT UID:bbe3d75f153736197d71df4e8111269a CATEGORIES:HVOL lezing CREATED:20250814T155510 SUMMARY:De architectuur van de voormalige Leidse Meelfabriek De Sleutels in verleden, heden en toekomst LOCATION:Taffehzaal van het RMO DESCRIPTION:Lezing door Frits van Oosten en Bart Akkerhuis: De architectuur van de voor malige Leidse Meelfabriek De Sleutels in verleden, heden en toekomst\nErfgo ed en architectuur – dat is het thema van de Open Monumentendagen 2025, die in het weekend van 13 en 14 september worden gehouden. De slogan ‘Gebouw(d ) om te blijven’ nodigt uit om na te denken over de toekomst van architecto nisch erfgoed. \n‘Architectuur is natuurlijk meer dan bakstenen en beton. A rchitectuur weerspiegelt onze identiteit, toont de ambities van het verlede n,’ schrijft de stichting Nederland Monumentenland, die erkent dat architec tuur in Europa al vijftig jaar een belangrijk onderdeel van onze leefomgevi ng is. \nDe ambitie om de identiteit te weerspiegelen en de ambities van he t verleden te tonen had de stad Leiden zeker ook. Onze stad is immers zó ri jk aan architectuur. Leiden heeft ruim 1200 rijksmonumenten en nog eens mee r dan 1500 gemeentelijke monumenten. Een specifiek onderdeel hiervan is het industriële erfgoed. De bedrijven en fabrieken die we jarenlang in Leiden om ons heen zagen, waren gebouwd om te blijven. Dat blijven is, zeker in Le iden, niet helemaal gelukt. Leiden is al lang geen industriestad meer en er is veel gesloopt.\nFrits van Oosten dook in de geschiedenis van de Leidse meelfabriek aan de Zijlsingel, gebouwd tussen 1883 en 1960. Van de dertien gebouwen waaruit het complex oorspronkelijk bestond, zijn er uiteindelijk t ien tot rijksmonument benoemd. Drie architecten, opvolgers van elkaar bij é én en hetzelfde bureau, zijn verantwoordelijk voor de gebouwen van dit comp lex: Willem Mulder, Bernhard Buurman en Thijs Schutte. Alle drie hebben voo r de meelfabriek gebouwd, maar ook voor vele andere bedrijven en fabrieken in Leiden en omstreken. Opmerkelijk is dat vooral van Schutte (1914-2007) n iet veel industrieel werk is bewaard, maar dat van Mulder en Buurman het no dige is behouden. De Stichting Industrieel Erfgoed Leiden (STIEL; 1987-2022 ) is buitengewoon actief geweest om de bedrijfshistorie voor Leiden te bewa ren. Mede door de inspanningen van STIEL konden leegstaande fabrieken omgeb ouwd worden tot appartementen en kantoren.\nBernhard Buurman (1884-1951) wa s architect van onder andere de fraaie spinnerij van Clos en Leembruggen, s inds 2008 de Nieuwe Energie, aan de 3e Binnenvestgracht. De oudste van de d rie architecten, W.C. Mulder (1850-1920), was vooral in de beginjaren van d e moderne Leidse industrie invloedrijk. Hij ontwierp voor de Grofsmederij o p het huidige Waardeiland. Daarvan is helaas niets meer behouden, maar van zijn andere ontwerpen bestaat nog wel het een en ander. De meelfabriek is d aar een mooi, maar zeker niet het enige voorbeeld van: Mulder ontwierp ook de dekenfabriek van Van Wijk aan het Levendaal/ Hogewoerd, de lakenfabriek Krantz aan de Langegracht en de broodfabriek van Koole en Nicola, bekend al s ‘De Vereniging’, aan de Geregracht. In 1883, terwijl Mulder nog met ‘De V ereniging’ bezig was, werd hem gevraagd om een meelfabriek te bouwen. In op dracht van Arie de Koster en Jacob Koole ontwierp hij een moderne fabriek, werkend op stoom. Die fabriek is uiteindelijk het allergrootste industriële complex in de stad geworden. Mulder, Buurman en Schutte bouwden met een ze er hoge frequentie aan de uitbreiding en groei van Meelfabriek De Sleutels. Mulder heeft in de eerste twintig jaar van het bestaan van de meelfabriek maar liefst acht nieuwe gebouwen of uitbreidingen ontworpen!\nIn de OMD-lez ing vertelt Van Oosten hoe het kon dat de Leidse meelfabriek tot de allergr ootste van Europa kon uitgroeien, en wat dat betekende voor de bebouwing op het voormalig bolwerk langs de Zijlsingel. De drie architecten hebben elk steeds de modernste inzichten gebruikt om het meelconcern succesvol te make n, misschien wel in de verwachting dat het bedrijf ‘nooit meer’ zou verdwij nen. Die verwachting is niet uitgekomen en het scheelde maar weinig of er z ou helemaal geen fabrieksgebouw meer hebben gestaan. Wat is dan zo kenmerke nd voor de ontwikkeling van de Leidse meelfabriek, en hoe vanzelfsprekend w as de toekenning van de status als rijksmonument? Aan de namen van de drie Leidse architecten is onlangs een vierde toegevoegd. In het tweede deel van de lezing vertelt Bart Akkerhuis, de huidige architect van ‘De Meelfabriek ’, hoe zo’n betonnen kolossaal complex verbouwd kon worden tot een nieuw ic oon met functies als wonen én nieuwe bedrijvigheid.\nIn 2024 verscheen van Frits van Oosten een publicatie over de Meelfabriek, De Leidse meelfabriek De Sleutels. Graanhandel en het rijke leven van de familie De Koster (Uitge verij Ginkgo). Het is te koop na afloop van de OMD-lezing op 12 september i n het RMO.\n\n X-ALT-DESC;FMTTYPE=text/html:

Lezing door Frits van Oosten en Bart Akkerhuis: De architectuur van de v oormalige Leidse Meelfabriek De Sleutels in verleden, heden en toekomst

Erfgoed en architectuur – dat is het thema van de Open Monumentendagen 2 025, die in het weekend van 13 en 14 september worden gehouden. De slogan ‘ Gebouw(d) om te blijven’ nodigt uit om na te denken over de toekomst van ar chitectonisch erfgoed.
‘Architectuur is natuurlijk meer dan bakstenen en beton. Architectuur weerspiegelt onze identiteit, toont de ambities van het verleden,’ schrijft de stichting Nederland Monumentenland, die erkent dat architectuur in Europa al vijftig jaar een belangrijk onderdeel van onz e leefomgeving is.
De ambitie om de identiteit te weerspiegelen en de ambities van het verleden te tonen had de stad Leiden zeker ook. Onze stad is immers zó rijk aan architectuur. Leiden heeft ruim 1200 rijksmonumenten en nog eens meer dan 1500 gemeentelijke monumenten. Een specifiek onderdee l hiervan is het industriële erfgoed. De bedrijven en fabrieken die we jare nlang in Leiden om ons heen zagen, waren gebouwd om te blijven. Dat blijven is, zeker in Leiden, niet helemaal gelukt. Leiden is al lang geen industri estad meer en er is veel gesloopt.

Frits van Oosten dook in de geschi edenis van de Leidse meelfabriek aan de Zijlsingel, gebouwd tussen 1883 en 1960. Van de dertien gebouwen waaruit het complex oorspronkelijk bestond, z ijn er uiteindelijk tien tot rijksmonument benoemd. Drie architecten, opvol gers van elkaar bij één en hetzelfde bureau, zijn verantwoordelijk voor de gebouwen van dit complex: Willem Mulder, Bernhard Buurman en Thijs Schutte. Alle drie hebben voor de meelfabriek gebouwd, maar ook voor vele andere be drijven en fabrieken in Leiden en omstreken. Opmerkelijk is dat vooral van Schutte (1914-2007) niet veel industrieel werk is bewaard, maar dat van Mul der en Buurman het nodige is behouden. De Stichting Industrieel Erfgoed Lei den (STIEL; 1987-2022) is buitengewoon actief geweest om de bedrijfshistori e voor Leiden te bewaren. Mede door de inspanningen van STIEL konden leegst aande fabrieken omgebouwd worden tot appartementen en kantoren.

Bernh ard Buurman (1884-1951) was architect van onder andere de fraaie spinnerij van Clos en Leembruggen, sinds 2008 de Nieuwe Energie, aan de 3e Binnenvest gracht. De oudste van de drie architecten, W.C. Mulder (1850-1920), was voo ral in de beginjaren van de moderne Leidse industrie invloedrijk. Hij ontwi erp voor de Grofsmederij op het huidige Waardeiland. Daarvan is helaas niet s meer behouden, maar van zijn andere ontwerpen bestaat nog wel het een en ander. De meelfabriek is daar een mooi, maar zeker niet het enige voorbeeld van: Mulder ontwierp ook de dekenfabriek van Van Wijk aan het Levendaal/ H ogewoerd, de lakenfabriek Krantz aan de Langegracht en de broodfabriek van Koole en Nicola, bekend als ‘De Vereniging’, aan de Geregracht. In 1883, te rwijl Mulder nog met ‘De Vereniging’ bezig was, werd hem gevraagd om een me elfabriek te bouwen. In opdracht van Arie de Koster en Jacob Koole ontwierp hij een moderne fabriek, werkend op stoom. Die fabriek is uiteindelijk het allergrootste industriële complex in de stad geworden. Mulder, Buurman en Schutte bouwden met een zeer hoge frequentie aan de uitbreiding en groei va n Meelfabriek De Sleutels. Mulder heeft in de eerste twintig jaar van het b estaan van de meelfabriek maar liefst acht nieuwe gebouwen of uitbreidingen ontworpen!

In de OMD-lezing vertelt Van Oosten hoe het kon dat de Le idse meelfabriek tot de allergrootste van Europa kon uitgroeien, en wat dat betekende voor de bebouwing op het voormalig bolwerk langs de Zijlsingel. De drie architecten hebben elk steeds de modernste inzichten gebruikt om he t meelconcern succesvol te maken, misschien wel in de verwachting dat het b edrijf ‘nooit meer’ zou verdwijnen. Die verwachting is niet uitgekomen en h et scheelde maar weinig of er zou helemaal geen fabrieksgebouw meer hebben gestaan. Wat is dan zo kenmerkend voor de ontwikkeling van de Leidse meelfa briek, en hoe vanzelfsprekend was de toekenning van de status als rijksmonu ment? Aan de namen van de drie Leidse architecten is onlangs een vierde toe gevoegd. In het tweede deel van de lezing vertelt Bart Akkerhuis, de huidig e architect van ‘De Meelfabriek’, hoe zo’n betonnen kolossaal complex verbo uwd kon worden tot een nieuw icoon met functies als wonen én nieuwe bedrijv igheid.

In 2024 verscheen van Frits van Oosten een publicatie over de Meelfabriek, De Leidse meelfabriek De Sleutels. Graanhandel en het rijke l even van de familie De Koster (Uitgeverij Ginkgo). Het is te koop na afloop van de OMD-lezing op 12 september in het RMO.

image1

X-EXTRAINFO:Inloop vanaf 19.30 uur DTSTAMP:20261029T205627Z DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20250912T200000 SEQUENCE:0 TRANSP:OPAQUE END:VEVENT END:VCALENDAR