Laatst toegevoegde interviews van De Stem van Leiden:

Hoe een gouden tijd begon met de radiogids

Interview op 5 juli 2019 met de heer L.W.J. van Kesteren, goudsmid bij van de Water

SvL 0108 060 Foto 1972 Juwelier vd Water Haarlemmerstraat 181De heer Leo van Kesteren werd geboren op 1 mei 1932, mevrouw Jannie van Kesteren-Bavelaar op 24 juli 1935, beiden in Leiden.
De heer van Kesteren zag het licht in de Van Speykstraat. Hij had een broer en een zus. Moeder zorgde thuis voor het gezin. Vader was smid, in dienst van de gemeente, waar hij met name aan het repareren van bruggen werkte.
Spelen op straat kon je uitgebreid. Er waren nog vrijwel geen auto’s; ruimte genoeg dus voor touwtjespringen en tollen. Er waren veel buurtwinkels, en de groenteboer en melkboer kwamen aan de deur, net als de petroleumman. De Haarlemmerstraat was al een echte winkelstraat waar vooral veel slagers te vinden waren. De parochiale jongensschool op de Haarlemmerstraat, hoek Pelikaanstraat waar Leo naartoe liep, was vrij ver weg, maar via de nieuwe brug over de Zijlsingel was dat te doen. Tekenen vond hij het leukste vak. Het werd de basis voor zijn beroepsopleiding.

Lees meer ...

“Toen we thuiskwamen, was het bedrijf weggebombardeerd”

Interview met Joop van Buuren op 23 oktober 2019

SvL 0106 068 Haverzaklaan met toren LDM na het bombardement foto Balt JansenDertien kinderen telde het rooms-katholieke gezin waarin Joop van Buuren opgroeide. Hij werd in 1928 geboren als nummer negen. Het toch niet al niet zo ruime huis aan de Anna Paulownastraat huisvestte niet alleen 15 mensen, maar ook de kleermakerij van vader.
De heer Van Buuren schetst de sfeer in de buurt: “Aan onze straat grensden de Waldeck Pyrmontstraat, de Anna van Saksenstraat en de Louise de Colignystraat. Daar was men huis aan huis katholiek. Dat noemden we het roomse hofje. Als er een kerkelijk feest was, werd er bij elk huis gevlagd. Bijvoorbeeld als een jongen uit de straat tot priester werd gewijd of als een meisje de grote gelofte deed en non werd. Zelfs als er een nieuwe bisschop werd gekozen of als de paus jarig was, ging de vlag uit. We waren heel hecht met elkaar.”

Lees meer ...

“Bij ons in het gezin is niet iemand de báás”

Interview met de heer G. Trap op 11 februari 2019

SvL 0091 062 Foto Lombokstraat De KooiDe heer G. (Geurt) Trap werd op 8 augustus 1927 in Leiden geboren in De Kooi, destijds een mooie buitenwijk van de stad. Hij groeide op in de Lombokstraat en heeft daar goede herinneringen aan. Vader was socialist en wilde niet het voorbeeld volgen van de katholieke families met hun grote gezinnen. Beperking van het aantal kinderen vond hij een noodzaak om aan armoede te ontkomen. “Wat we doen, doen we: twee kinderen,” zei hij tegen zijn vrouw, die het daar aanvankelijk helemaal mee eens was. Negen maanden na hun huwelijk werd de eerste zoon geboren, waarna moeder zorgde dat ze voorbehoedmiddelen kreeg. Drie jaar later besloten ze dat het tijd was voor een tweede kind. De heer Trap weet dat hij zeer gewenst was, in tegenstelling tot veel kinderen in gezinnen waar moeder elk jaar zwanger was. Dat moeder zeven jaar later nog een dochter kreeg, was haar wens, hoewel vader er niet van harte aan meewerkte.

Lees meer ...

Geen banketbakker, maar “iets met een witte jas aan”

Interview met Jan Brummelkamp op 6, 21 maart en 11 april 2019

SvL 0082 060 Foto Bakkerij Haarlemmerstraat 181 in 1955Het gezin van banketbakker Brummelkamp en zijn vrouw telde vijf kinderen. De oudste broer was van 1928 de jongste zus van 1943. Jan, de vierde in de rij en de derde zoon, werd geboren in 1937. Hij vertelt dat de drie jongens in een kamer sliepen waar precies drie bedden in pasten; de twee meisjes hadden samen een kleinere kamer. Door de leeftijdsverschillen waren de onderlinge contacten niet allemaal even intensief. De oudste broer en zus vormden samen een blok, dan volgde het blok van Jan en zijn broer Henk. Zus Anneke was het nakomertje. Vader Brummelkamp vormde de zesde generatie in een familie van banketbakkers. De bakkerij was sinds 1830 gevestigd aan de Haarlemmerstraat, aanvankelijk op nummer 40, later op 179 en 181.

Lees meer ...

“O ja, jij was die heiden”

Interview met de heer P. Jansen Schoonhoven op 20 november 2019

De wieg van Paul Jansen Schoonhoven, geboren op 6 november 1946, stond in Soerabaja op Java. Zijn beide ouders vertrokken, onafhankelijk van elkaar, in de dertiger jaren van de vorige eeuw naar Nederlands-Indië. Vader Evert, zoon van een dominee, had de mts-opleiding tot werktuigbouwkundige gevolgd. Zijn oudste broer zat al op Java en stimuleerde hem om ook te komen: “Werk zat hier”. En moeder Rie was operatiezuster in het Wilhelminagasthuis in Amsterdam. Het leek haar leuk om eens wat verder te kijken dan Nederland. Ze won informatie in over een vacature voor operatiezuster in Soerabaja. Toen ze arriveerde voor het sollicitatiegesprek werd haar verteld dat er al een ticket voor haar was geboekt. Twee weken later vertrok ze per boot vanuit Genua.

Lees meer ...

“Ik hou wel van uitdagingen, dus dat lag me wel.”

Interview met de heer H.W.H. Weeda, 2 oktober 2019

SvL 0110 060 Foto interview dhr HWH Weeda 02 10 2019De heer H.W.H. Weeda werd op 24 januari 1925 geboren in Utrecht. Hij bleef enig kind.
In 1928 vertrok het gezin naar Batavia, waar vader, KNIL-arts, een tropencursus ging volgen. Na afronding ervan verhuisden ze naar Tjimahi, de garnizoensstad van het KNIL. Vader werd vandaar uitgezonden naar Longnawan in Centraal Borneo bij de Apokajan Dajaks, die nog koppensnelden ondanks het verbod daarop. Moeder en zoon bleven achter; naar de Dajaks mochten geen vrouwen en kinderen mee. Na nog verschillende verhuizingen was de laatste standplaats Balikpapan op Borneo. 

Lees meer ...

“Er worden wel vreters gemaakt, maar niet geboren”

Interview met mevrouw J. Hagen-Hofman op 9-11-2019

De aanleg van de rijksweg tussen Rotterdam en Haarlem bracht de uit Vlaardingen afkomstige vader van Co Hofman in de jaren 20 van de vorige eeuw naar Leiden. Stratenmaker was hij en steentje voor steentje kwam hij steeds verder van huis. Op een gegeven moment werd de afstand naar het werk te groot om dagelijks te fietsen. Hij vond in Leiden een kosthuis in de Sint Aagtenstraat. Mevrouw Hagen-Hofman vertelt dat haar ouders – die toen al verloofd waren – in Leiden in de Van Hogendorpstraat een huis konden huren van de katholieke woningbouwvereniging De Goede Woning. 

Lees meer ...

“Die Duitsers waren er ook wel op uit om vrouwen te versieren”

Interview met Herman de Graaf op 19 februari 2018

SvL 0070 060 Foto bord logo NEMToen Herman de Graaf op 1 september 1935 in Haarlem werd geboren, was zijn zus al ruim 12 jaar oud. In zijn eigen woorden: “Ik had er eigenlijk niet mogen zijn, maar ik ben toch met liefde ontvangen.” Een jaar later verhuisde het gezin naar de Meidoornstraat in Leiden, omdat vader ging werken bij de NEM, de Nederlandsche Electrolasch Maatschappij.
De heer De Graaf herinnert zich de Tuinstadwijk als een gezellige buurt waar iedereen elkaar kende. Samen met zijn vriendjes haalde hij kattenkwaad uit, vooral bij de veiling. Op een dag in oktober 1943 was hij daar appeltjes aan het pikken toen hij het vliegtuig over zag komen dat neerstortte bij het Elisabeth Ziekenhuis aan de Hooigracht.

Lees meer ... 

 

In alle vroegte bomen omzagen in Cronestein

Interview met de heer J. Wagemans, 29-10-2019

SvL 0107 60 Advertentie Haagse Clubfauteuilfabriek in Leidsch DagbladZijn hele leven woont Jack (Jacobus) Wagemans al in de Tuinstadwijk, tussen de Koninginnelaan, Herenstraat, Lammenschansweg en de spoorlijn naar Utrecht. Hij woont nu nog steeds in het huis waar hij in 1938 als driejarige naar toe verhuisde met zijn ouders en zijn zes jaar oudere zus. Vijf jaar was hij toen de oorlog uitbrak. De heer Wagemans herinnert zich de gaarkeuken in de Herenstraat, bij de kleuterschool: “Daar moesten we bonnetjes inleveren. Een buurman van een paar huizen verderop was het hoofd van de gaarkeuken. Hij nam af en toe wat extra’s voor ons mee.” Wat ook hielp, was dat vader een groentetuin had aan de andere kant van het spoor: “Waar ze nou die huizen hebben gebouwd.” 

Lees meer ... 

Alleen bij de Grofsmederij kon je zoveel lachen voor zo weinig geld

Interview met Daan Schmidt op 5 februari 2019

SvL 0105 060 GrofsmederijIn de Zeeheldenbuurt werden op vrijdag de straatjes geschrobd, de ramen gezeemd en de koperen brievenbussen en deurknoppen gepoetst. Ook de moeder van Daan Schmidt deed dat, eerst in de Oosterstraat en vanaf medio 1930 in de Munnikenstraat. Daniel Franciscus Schmidt, geboren op 16 januari 1930, was de tweede in de kinderrij. Het gezin telde uiteindelijk zeven kinderen.
De heer Schmidt heeft goede herinneringen aan de buurt: “De mensen waren er wel arm, maar het voelde nooit armoedig. De bakker, de groenteboer, de schillenboer, iedereen kwam aan de deur; dat maakte het heel levendig. En op elke straathoek was wel een winkeltje. Daarbij was er een strenge scheiding tussen katholiek en protestant. Denk maar niet dat je als katholiek bij een protestant ging kopen en omgekeerd.”

 Lees meer ...  

Pagina 1 van 3