De historische vereniging Oud Leiden houdt zich sinds haar oprichting op 5 november 1902 bezig met de geschiedenis van Leiden.

Een gedempte gracht is nog geen dode gracht. Gedempte Leidse grachten kun je immers altijd weer opengraven.

Denk hierbij bijvoorbeeld aan de Hooigracht, Lange Mare, Stille Mare en Koepoortsgracht (Doezastraat). Dat is goed voor de lokale economie, vinden sommigen. Maar sceptici wijzen op hoge kosten en vinden andere projecten in de Leidse binnenstad belangrijker. Aldus Tom Bade, directeur van kenniscentrum Triple E, die door onze vereniging was uitgenodigd om in De Lakenhal te komen praten over zijn onderzoek naar de economische baten van het Leidse cultuurhistorisch erfgoed. Bade ziet een binnenstad als een bedrijf op zich, een economische eenheid waar geld wordt verdiend. ,,Geld verdien je niet alleen met productiemiddelen, maar ook met schoonheid. Veel naoorlogse wethouders hebben cultureel erfgoed weggegooid omdat ze dat niet begrepen. Door de Lange Mare, de Stille Mare en de Hooigracht opnieuw open te graven, stimuleer je sectoren als toerisme, recreatie en detailhandel. Open grachten zijn bovendien goed voor het vestigingsklimaat.’’ Volgens Bade zijn de maatschappelijke kosten in zes jaar terugverdiend. Gelijk doen, zou je dus zeggen. Maar volgens de tweede spreker van de middag, de voorzitter van het Goudse Watergilde Hans Suijs, zit het probleem in bestuurlijke traagheid. ,,Dit soort projecten loopt vaak over verschillende collegeperioden. Dikwijls gooit de waan van de dag roet in het eten en wordt een project voortdurend naar achteren geschoven. Lokale politici houden zich liever bezig met verkeersproblematiek, waarvan het belang doorgaans flink wordt overschat.’’

Ook Suijs is een warm pleitbezorger van het opengraven van grachten in historische, Hollandse steden. ,,Meer water in de stad is nodig om droge voeten te houden, en goed voor de cultuurhistorie, het stadsschoon en het toerisme.’’

De HVOL had gekozen voor een programma met uitsluitend lezingen door voorstanders. Het zeventigkoppige publiek was een stuk sceptischer. Leiden heeft nog veel water, wat heb je aan die paar grachten extra? Kunnen we ons geld niet beter besteden aan de afronding van projecten als de Aalmarkt, de Lammermarkt en het stationsgebied? En trouwens, wilde de provincie Zuid-Holland geen tram over de Hooigracht laten rijden? Over trams gesproken: waarom niet meteen de paardentram terug, dan zijn we helemaal terug in de zeventiende eeuw?

Maar Tom Bade, die Leiden ‘helemaal had doorgerekend’, bleef erbij dat stromend water in de Lange Mare alleen maar geld opleverde. ,,De terugverdientijd is echt heel interessant’’.

Bron:  Leidsch Dagblad, 17 mei 2010